|
W laboratorium profesora Hideki Shirakawy (jeden z trójki laureatów Nagrody Nobla z 2000 roku – za badania nad polimerami przewodzącymi prąd elektryczny) pracował student z Korei. Profesor Shirakawa zlecił mu syntezę pewnego polimeru. Student, słabo znający język japoński, popełnił mały błąd podczas syntezy polimeru i dodał 1000 razy więcej katalizatora, niż było podane w przepisie. W wyniku reakcji powstała substancja o metalicznym połysku, zamiast czarnej i bezkształtnej jak zwykle. Profesor Shirakawa zajął się tym produktem i... w 2000 roku za badania nad nim i pochodnymi dostał właśnie Nagrodę Nobla. Student z Korei prawdopodobnie nic nie dostał.
Profesor Leslie Hough (King’s College w Londynie), pracujący nad wykorzystaniem sacharozy w przemyśle, wyprodukował pochodną sacharozy zawierającą trzy atomy chloru w cząsteczce. Nazywa się ona sukralozą. Poprosił jednego z zagranicznych doktorantów, aby ją poddał testom (po angielsku to test). Student, nieosłuchany z językiem angielskim, skosztował tej substancji (po angielsku to taste). Przeżył i na dodatek przypadkiem odkrył substancję, która jest 600 razy słodsza od cukru. Jest ona używana jako słodzik z kodem E 955.
|
